سلام

« من / من »

من چشم می گذارم و «من» می رود که زود

قایم شویم  پشت ِ همان هیچ کس نبود !

جایی که در به روی خدا بسته می شود

تا چشم از " گزاره "  شدن خسته می شود

هی می دود که گم شده اش را  :« نرو بایست !

گشتم نبود ، دور ِ خودت را ... نگرد نیست»

«من» گریه می کند همه ی پّنج شنبه ها

اِرحَم ... که «من» ضعیف ... که «من» ... «من» بدم خدا

«من» آدمی که تکیه کلامش تفکّر است

از دست ِ دیو و دلبر و دنیا دلش پر است

اصلا چرا نیامده باید " نهاد "  و ... رفت

یک مرد پا برهنه به «من» کفش داد و رفت

کفشی که سال ها فقط از جاده گفته است

از اتفاق های نیافتاده گفته است

امّا هنوز گوش «من» از جنس پنبه است

«من» گریه می کند / نکند پنج شنبه است ؟

****************************************************

از کودکی شکستن را دوست داشتم *

----------

 دیگر

نه دخترهای ظریفی که ظرف مرا می شویند

نه پسرهای شیطانی که به تنگم سنگ می زنند

حالا

فقط سکوت من را می شکند !

یاسر قنبرلو -۱۳۸۷ 

با سلامی دوباره

 بابای خانه را غم ِ نان پیر کرده است

نانی که تکه تکه مرا سیر کرده است

از چشم های خیره به در ، از هنوز ها ... _

_ فهمیده ام پرنده شدن در خیال هاست

هی فکر می کنی به غذایی که سال هاست ...

وقتی که اشتهای تو پر/ واز می کند

در بخت ما نوشته که  _ یا پول ، یا خدا ! _

تصویر آه و حسرت و بابا کشیدنی است!

همسایه های خانه ی بی سایبان من! _

_شاید زمانه دست مرا پینه بسته است

با چشم های مادر من ، رو به رو شوید !

 بچه ها دیکته دارید ، قبولی سخت است

هر کسی درس نخواند به خدا بد بخت است

حرف ها مثل هم اند از همه جا می آیند

گاه چسبیده به هم گاه جدا می آیند

جمله ها اکثرشان سخت و دو پهلو هستند

جمله ها مثل دوتا دوست به هم  وا / بستند

بچه ها روز مهمی است ! بخوانید که من ...

سر قولی که ندادید بمانید

که من ـــ

ـــ دوست دارم جلوی چشم کسی بد نشوید

از خیابان ِ خدا با عجله رد نشوید !

□

روز ها از پَس ِ هم رد شد و موعود رسید

روز مقبولی و تجدیدی و مردود رسید

دست ِ من بید شد از ترس ِ ... معلم : سر خط

بچه ها حرف نباشد ، بنویسید فقط !

بنویسید خدا بعد بخوانید هوس

                   « بنویسید قناری و بخوانید قفس »   (ادامه ی مطلب)

بنویسید که طوفان و تلاطم شده است

هی بچرخید! خدا پشت ِ خدا گم شده است !

بنویسید زمین سخت غریب است ، غریب

وقت ِ افتادن از این تخت ، قریب است ، قریب !

بچه ها گوش کنید این دو سه خط سنگین است

بنویسید شعف دخترکی غمگین است

روزگاری است تزلزل به تنش زل زده است

چشم های هوس از دور به او پل زده است

بنویسید شعف دخترکی کم پیداست

این همه گم شده اما همه جا غم پیداست!

گرچه بابا غم نان می خورد و ما نان را

آخرین خط بنویسید بزرگ است خدا

*

*

*

بچه ها خسته نباشید ورق ها بالا ! 

 * س ل ا م *

حق با شماست ... ( ولی فعلا فقط فرصت! )

منتظر نظرات ارزشمند دوستان عزیزم هستم :

کار اول :

 فوتبال ِ ...

 داور ، به سود آتش ِ من  ، سوت می زند

دارد کسی به توپ ِ پُرم ، شوت می زند !

انگار با تمام  ِ جهان ، تک به تک  شدم

آماج ِ ضدّ حمله ی یک هاااافبک شدم

(وقتش ، گذشت !) تا به خودم آمدم ، رسید

حالا حریف ِ قصه به  هجده قدم ، رسید !

میدانشان ، چمن شده ، میدان ِ ما ولی ...

ما ساده ایم ! ساده ! حریفان ِ ما ولی ــــ

ـــ باغی علف گرفته و یک داس می دهند

 _ کفتار ها همیشه به هم پاس می دهند ! _

*

*

*

بعد از نود دقیقه تماشا ، نشسته ایم

امروز دل به تیرک دروازه / بسته ایم !!!

کار دوم :

آخرین اعتراض ها به این " سبک " را بخوانید . ( قول! ) البته شاید !

به سمت ِ پایین ↓

 قانون تلخ ِ اینجا ، بر عَکس ِ عَکس ِ دنیاست

با دشمنان ، مُروّت ، با دوستان ، مُداراست !

هر کس به دوست ، دل بست ، در اشتباه ، افتاد

با یازده برادر ، یوسف ، به چاه افتاد !

بر روی دست ِ یاری ، کوبیده ایم با میخ

خون می چکد همیشه از دست های تاریخ

در انتظار عشقیم ، فرهاد ِ کوه هستیم !

سیل آمده ولی ما ، فرزند ِ نوح هستیم !

یک دست را گرفتیم ، از دست های قابیل

یک دست هم به تورات ، قرآن ، زبور ، انجیل ! ...

با ارثی از تفرّق ، در خانه جا گرفتیم

از آسمان ِ هفتم ، سیمرغ را ، گرفتیم !

ما ایم و طرح ِ پرواز ، بر کاغذی نمادین

هفت آسمان ، کشیدیم ، خود را به سمت ِ پایین ↓

سلام

به مناسبت ِ  بی مناسبتی ِ  ما و شب های قدر ...

سلام 

مثنوی اول  :

دلم برای دو چشمی که از خودش افتاد

نمی شود که نسوزد ، نمی شود ... فرهاد !

_منی که روز و شبم را خیال می بافم

بیا ببین ! همه شیرین شدند اطرافم

در این زمانه که لیلا نگاه می خواهد

چه عاشقی!؟ دل ِ مجنون گناه می خواهد

گذشت قصّه ی گرگی که گله را می بُرد

و از خزانه ی چوپان فقط کتک می خورد

گذشت مصرف داروی عاشقی ، دکتر !

نمی دهد دهنم بوی عاشقی ... دکتر

به پیچ هرزه ی من نسخه ای بپیچانید

وَ استفاده کنید از هرآنچه می دانید

کسی که مثل خودم ادّعاست ، می گوید

تمام ِ عاطفه ها مرده ! راست می گوید

نشد که « من » کَمَکی هم به « ما »  بیندیشم

آهای کرم به ظاهر قشنگ ابریشم !

درون ِ وزن ِ وقیحانه ات ، همیشه بلول 

* لجن ، لجن ، فعلاتن ، لجن ، لجن ، مفعول  *

کنار جوب ِ خیابان ، فروش خواهد رفت

تنی که شخصیتش زیر دوش خواهد رفت

بیا ببین ! همه عاشق شدیم ، اینجوری !!!

دوباره مثل  ِ شقایق شدیم ، اینجوری :

سیاه ، سینه و دستی که شُسته در خون است

برای بردن ِ لذت ، (( دو روز )) مجنون است

دلم برای دو چشمی که از خودش افتاد

نمی شود که نسوزد ، نمی شود ،  فرهاد

*: مصرعی مشابه به مصرعی از آقای محمد سعید میرزایی .

مثنوی دوم :

سلام .

و اما مثنوی من :   

 مترسکی که ...