تبليغاتX
باز می آیی سراغم ؟ - دوران گذار ...
یکشنبه بیست و هشتم مرداد 1386
دوران گذار ...

سلام

 

توجه:

 

آدرس دوستان پرشین بلاگی را اسلاح کردم !  

 

 

  تبر به دست باغ ما ، به ریشه فکر می کند

به تیر های خانه اش همیشه فکر می کند

 

به آب های رفته ای که می رسد به پای من

به سایه های ثابتی که زیر دست های من ...

 

و من سقوط می کنم ، به جان ِ مرگ و زندگی

و من هنوز مانده ام ، میان ِ مرگ و زندگی ـــ

 

ـــ به انعکاسِ ضرب های تیشه گوش می دهم

ترانه های مرگ را ، همیشه گوش می دهم ـــ

 

ـــ به این صدای آشنا ;  " بزن ، بزن اذان شده "

تبر به دست ِ باغ  ِ ما ، تبر چه مهربان شده !

 

چقدر بوسه می زند به دست های نازکم

از این به بعد قصه را ببخش اگر کمی رکم !

 

ببخش اگر به یاد من می آید اشتباه ها

که پاک هم نمی شود کثافت ِ نگاه ها

 

نگاه های هرزه ای که پای ریشه کاشتی

قرارهای محکمی که با تبر گذاشتی

 

 شبیه سیب می رسند و نوبت ِ نهال ها

ومن سقوط می کنم...!  پس از گذشت ِ سال ها

 

اگر چه کُنده ای شدم ، اگر چه بد شکسته ای

ولی ببین هنوز هم به روی من نشسته ای

 

تبر به دست باغ ما ! کمی به من نگاه کن !

اگر دلت برای من نسوخت  اشتباه کن

 

بزن به نام زندگی ، تمام ِ باغ مال ِ تو

تنی شکسته مال من ، زمین داغ مال ِ تو

 

 

***************************

 

 

 

ساختار ظاهری :

 

 

 

تبر به

دست ِ باغ ما ،

به ریشه فکر می کند

به ­­­­­­­­­تـــیرهای خانه اش همیشه فکر می کند

به  آب هــــــای رفته ای که می رسد به پای من

به  سایــــه هـــای ثـــابـــتـــی که زیـــر ِ دســـــت های من ...

و مــن سقــــــوط  می کنم،به جـــــــــان ِ  مــــــــرگ و زنــــــــدگـــــی

و مـــــن هنــــــــوز مـــــــــانــــــــده ام ، مـــــــــیــــــان ِ مــــــرگ و زنــــدگی

به انـــــعــــــکــــــاس ِ ضربــــــــــــــــــــ هـــــــــای تـــیـــشـــه، گـــــــوش مــــی دهم

تـــــــرانـــــــــه هـــــــای مـــــــرگ را ، هـــــــمــــیــــــــــشــــــــــه گــــــوش مـــــــی دهـــم

بـــــــــه ایــــــــــــن صــــــــــــدای آشــــــنـــــا   "بـــزن، بـــــــزن ، اذان شــــــده   "

تـــــبـــــــــر  بـــــــه دســــــت ِ بــــاغ ِمــا ! تــــــــبــــــر چــــــــه مــهــــربــــان شـــــــده !

چـــــقـــــــدر بــــــــوسه مـــــــــی زنـــــــد بــــــــه  دســــــــت هـــــای نــــــــازکــــــــــم !

از ایــــــــــن بـــــــــه بــــــعـــــد ِ قــــــصـــــــه را بـــــــبـــخـــش اگــــر کــــمی  رُکــم

بـــــبــــخـــــــــش اگــــــــر بــــــــه یــــــــاد ِ مـــــــن مــــی آیـــــد اشـــتــبــاه ها

کــــــــــه پــــــاکـــــــــ هــــــم نمی شـــــود ، کــــثــــــافت ِ نـــــگــــاه ها

نــــگـــــاه هـــای هـــــرزه ای کـــــه پــــای ریـــشه کــــاشـــتـــی

قـــرارهـــای مــــحــکـــمی کــــه بــــا تـــبـــرگـــذاشـــــتی

شبیه سیـــبـــ می رسند و نوبـــتـــــ نـــــهــــال هـــا...

و من سقوط می کنم...! پس ازگذشت ِ سالها

اگر چه کُنده ای شدم ،

اگر چه بد شکسته ای

ولی ببین! هنوز هم به

روی من نشسته ای

تبر به دست باغ ما !

کمی به من نگاه کن!

اگر دلت برای من

نسوخت اشتباه کن

بزن به نام زندگی ،

تمام ِ باغ  ، مال ِ تو

تنــــی شکسته مـــــال مــــن ،

زمیــــن ِ داغ مــــــال ِ تــــــــو 

 

نوشته شده توسط یاسر قنبرلو در 20:11 | | لينک به اين مطلب