از سفره ای که بی پدرم کرده ، روز ها

مادر نشسته است ، تو را ناز می کند

یعنی بخواب خوشگلکم وقت شام نیست

رویایمان ، کبوترمان روی بام نیست

امشب بخواب و گرم خودت باش و با خدا...

□

بغضم گرفته ،خواب ِ پریدن ، ندیدنی است

آهی که من به دار ِ خودم فکر میکنم

دارم به انفجار خودم ... فکر می کنم _

_ پروانه ام  به آتش تان نه! نمی رسد

این دست ها به دامن تان نه! نمی رسد

کوتاه می شود همه جا نردبان من

ناعادلانه قلب ِ خدا را شکسته است

امّا امید ِ من به همان روز ِ آخر است

روزی که کفّه های ترازو برابر است

روزی که ممکن است ، که بی آبرو شوید